Motorrijden is een levenstyle

Dag 1

Ja we gaan gewoon weer door, toch een paar dagen naar de Eifel. We zouden om 8:00 gaan rijden. Ik was voor mijn doen vroeg op.... je raad het al. Rond 8:00 uur reden we van de N11 net de A12 op. We reden tot de Duitse grens op de snelweg, hoofdzakelijk de A2. Deel 1 van de route zou stoppen bij een restaurant. We zouden er rond 10:00 uur zijn, alles klopte! Maar die zaak was gesloten.

Eerste even tanken voor € 1,28 per liter (let op dit is inclusief wegenbelasting) Deel 2 geladen, en opzoek naar een koffietent. Dat valt niet mee zo op maandagochtend! Linda ziet er gelukkig één, lekker koffie met gebak. Het was inmiddels 11:30 en dan gaat er wel weet wat in. Deel 2 van de route ging lekker binnen door. 

Uiteraard ook weer diverse omleiding, we hebben meer gezien zullen maar zeggen. En toch te vroeg bij het hotel komen. We waren er 14:15 uur en je kon pas om vier uur inchecken. En voor de garage stond de eigenaar van het hotel een lekke band te repareren en was zichtbaar super sacherijnig. Gelukkig mocht ik de motor alvast binnen zetten. Wij gingen er snel vandoor, bij een supermarkt een broodje halen en koffie. Daarna nog even langs het restaurant om te vragen hoe laat we welkom waren, we wisten het niet meer. Om 18:30 uur een mooie tijd.

Overal waar je naar binnen moet moet je hier een mondkapje op. Wel leuk om de verschillende mondkapjes te zien. Bijna iedereen heeft een andere. Om vier uur gingen wij terug naar het hotel om in te checken. Het leek wel of er een knop omgezet was bij die kerel. Afijn hij kon wel praten maar alleen tijdens werktijd. Om half zeven heerlijk wezen eten in Knaup’s weinstube. Met heerlijke moezel wijn erbij. Op de terug weg nog even langs de moezel gelopen en in het hotel nog een bakkie koffie genomen..

 

Dag 2

Ik had alles een beetje gepland, de heen reis en de routes die we gingen rijden en op donderdag zouden we naar Trier gaan. Na het ontbijt weer terug naar de kamer om onze motorpakken aan te trekken. Maar het was vandaag zulk mooi weer, laten we vandaag naar Trier gaan. Een korte broek onder de motor broek en gaan. Ik zet de donderdag route erin en we rijden het dorp door. Maar je raad het al. We waren het dorp nog niet uit en gelijk een omleiding en een flinke ook nog. De omleiding was zeker geen verkeerde weg. Lekker door de bossen en langzaam kwamen we weer terug op de route.

We reden helemaal langs de moezel naar Trier, de oudste stad van Duitsland. Er staan nog bouwwerken van de Romeinen. De zwarte poort (hij heet zo omdat hij zwart geworden is) heeft niets met racisme te maken! Maar die is zo kolossaal en zo leuk om hem te bezichtigen, jammer dat er nog mensen het nodig vinden om hun namen overal in te krassen.. Het volgende object was de basiliek/lievevrouwekerk ook gigantisch groot en mooi, in Duitsland gratis te bezoeken.

Uiteraard ook daar voor onze vaders, en iedereen die ons lief is een kaarsje gebrand. Een mooie gewoonte vinden wij. Vervolgens gingen wij naar het Romeinse Kaisserthermen. Ook heel bijzonder om te bekijken, ondergrondse gangen. Al staan er veel steigers voor de restauratie. We wandelen weer door naar de Romeinse brug, de stad is ontstaan na aanleg van de brug. De Romeinen hebben de eerste brug al een keer vervangen. Wie zeiden dat toch “rare jongens die Romeinen”

We gingen opzoek waar we motor geplaatst hadden, natuurlijk gevonden. Het te warm om die korten broek aan te houden onder de motorbroek. Staan we gewoon in onze onderbroek in Trier! Eerst nog even de motor vullen met goedkopen naft en op naar Treis-Karden weer langs de moezel (kijken of Garmin een route kan omdraaien.) We waren vrij laat terug 19:30 het was een uitdaging om nog voer te scoren. Maar een leuke pizza tent gevonden.

 

Dag 3

Vanochtend zag het er een beetje somber uit qua weer. Het regende een beetje, niet heel hard. Maar tijdens het ontbijt werd er gezegd dat er schuim op de weg lag. Dat wil zeggen dat het glad is. We lopen na het ontbijt naar de kamer, in dit dorp is dus niets te doen en dan een dag op de kamer hangen is ook niet ons ding! Ik loop het naar het balkon, en vond de regen mee vallen, ik leg de route naast het scherm van buienradar en zie dat we de goede kan op gaan. Dus de motorpakken aan en er vandoor. De eerste stop was in Bellstein, een leuk oud moezel dorpje. Met van die vakwerkhuizen.

We klommen naar boven om burg Metternich te bekijken en daar koffie te nuttigen. Het was klim, maar zeker de moeite waard. We stappen weer op de motor en vervolgen weer de route. Over die heerlijke bergwegen slingeren naar stop 2. Maar wel even lunchen (gisteren over geslagen) we stoppen bij een Netto, Linda gaat broodjes halen. Ik zie twee Russische legertrucks staan en daarbij denk weer aan de vakantie in Cuba, we gingen op excursie met zo’n wagen (Russische massage.) Even een foto gemaakt.

Na het eten komen bij stop 2 een ruïne van burg Ulmen, gelegen aan één van de velen kratermeren in de Eifel. Op naar stop 3. Dit was op weg naar het hotel, wel gevonden maar door de nattigheid niet goed te bereiken het was een leikuil de weg ernaartoe zag al overal lei uit de grond steken. We rijden de laatste kilometers naar het hotel. Even omkleden en wat drinken beneden in het hotel wat drinken. Daarna nog ergens een hapje gegeten.

 

Dag 4

Vandaag een route van het hotel geprobeerd, normaal maak ik mijn eigen routes. Maar misschien wel leuk de route van iemand anders te rijden. Tijdens het ontbijt begon het, de eigenaar begon over zijn routes, dat hij speciaal routes gemaakt voor grote motoren. De Goldwing scoort nooit hoog bij motorrijders. Het zal mij een worst zijn, ik Volg ze overal. Ik denk dat de meeste een grindpad of een karrenspoor niet in rijden, ik doe daar niet moeilijk over. Het gezever daar gelaten we gaan rijden. Het was echte stralend weer vandaag, we rijden een dorpje in en ik zie een leuk koffie adres. Ik parkeer ... naast drie van die BMW rs1200 met van die snavels.

Heerlijk gebak en koffie. En zelfs broodjes voor de lunch. We waren klaar voor vertrek. Maar de Duitse BMW garde ging opstijgen. Ik zeg tegen Linda wacht even tot hun weg zijn. Natuurlijk moesten ze even kijken naar de GoldWing, maar ze moesten er om lachen. Het zij zo, wij rijden er heerlijk op. De route was mooi, veel bergwegen met veel haarspeldbochten echt genieten. Wat dit een geweldige omgeving.

We zien een mooi uitkijk punt over de moezel en stoppen even, we hadden alle tijd een uitzicht over Piesport bij zulk mooi weer. Ik weet niet wat wij gedaan hebben om dit te verdienen. We rijden weer een stuk verder, we slingeren naar beneden naar de moezel. Over de brug en weer naar boven. We vinden een leuk bankje voor de lunch. Heel leuk in de schaduw van een boompje met een view. En iedereen die lang komt kijkt even naar de motor. Terwijl hij inmiddels te goor is om beet te pakken. We gooien nog even de motor vol met naft (€ 1,19) voor we terug rijden.

Bij terug in het hotel even de route door genomen en rap naar boven om die pakken uit te trekken en even bij te komen. Even een biertje en even bij praten in het hotel en via een leuk omweg liepen weer naar Weingut Knaup, waar we graag eten. Echt super. En gelijk 6 flessen witte wijn mee genomen. Morgen is de laatste vakantiedag, de tassen zijn gepakt we genieten nog even na van deze dagen. Voor wie nog naar Duitsland gaat, zorg dat je geld bij je hebt en mondkapjes!

 

Dag 5

De laatste dag, vandaag rijden we terug naar huis. Niet helemaal binnendoor, er waren ook nog drie stops om te bekijken. Een dag is slechts maar een aantal uur. De eerste stop was een begraafplaats waar vooral Duitse soldaten lagen bij Hürtgen. Zonde van al dit leed aan beide kanten. Vlak bij deze begraafplaats liggen diverse bunker en gedenkstenen. We zijn tot één bunker door gelopen het begon opeens flink te regenen. Gelukkig van korte duur. We lopen weer terug naar de brommer. En gaan opzoek naar voedsel voor de lunch, dat viel hier een beetje tegen. En al snel worden we de snelweg op genavigeerd.

En gelijk op de oprit ook gelijk een afrit naar een tankstation en restaurant. Wij lopen naar binnen, bijna automatisch doen we ons mondkapje om. Restaurant bleek alleen maar vette muk te verkopen, dan maar een paar broodjes halen bij het tankstation. Bij de motor een hapje eten met koffie. Linda vraagt of we al bijna in België zijn, ik kijk de weg op en zie het bord Welkom in België staan en zeg ja hoor kijk maar.

De volgende de Amerikaanse begraafplaats Henri Chapelle vandaar de omweg door België. Toch nog drie dingen kunnen bekijken op de terugweg. Over de tweede Wereldoorlog is nog zoveel te zien. We rijden bij Maastricht de A2 open volgen die tot de A12 de snelweg is niet ons ding. Maar het schiet wel lekker op, maar één file gelukkig lieten ze ons tussen door rijden. Bij Bodegraven schieten we de N11 op en voor het weet rijden weer langs de ‘Rode wip’ bijna thuis. 17:30 waren we thuis, uitpakken douchen eten en op naar Zwanenburg voor een verjaardag....

Dag 1

Een rondje langs de grenzen op de motor. Met een hagel nieuwe navigatie, moet geen probleem zijn zou je denken. Maar de kenner van Hansie weet beter!We reden koud ons pittoreske dorp uit en de Garmin XT schakelde zich zelf uit en weer aan zonder de route. Ik zet de route er opnieuw in, en hij wil me direct naar Hoorn sturen.Gelukkig heb ik de lijn van de track dikker gemaakt en die was duidelijk zichtbaar iedere keer als ik de route er inzet gaat hij uit en weer aan.

De route reed ook langs de begraafplaats waar we waren voor pa (Linda’s vader), ik herkende de weg er naar toe, we moesten een traantje weg pinken...In IJmuiden gingen we met de pont, ons mondkapje dus niet voor niets mee genomen. De pont is ook OV en het is verplicht, maar ook gratis!

In St. Maartenszee gingen lunchen, ik daar de navigatie even helemaal uit gezet en de route er opnieuw in gezet. Hij ging niet meer uit, maar toch weer een rare actie. Gelukkig hebben we de track nog.Dus ik de track maar weer volgen, een super mooie route, leuk smalle wegen ook echt super smal. Het was weer heerlijk gezellig in de kustplaatsen, niet over zuren. Het sociale leven komt weer lekker opgang!

Even voorbij Den Helder kwam de route er weer bij. Het was een fijne rit, met de nodige omleidingen een hik in de navigatie. Half vijf waren we in Hoorn bij de B&B.Lieve mensen, een warm welkom me een sapje en gebakje, voor het eten moesten we een half uur lopen, het was de moeite! Heerlijk buiten gegeten bij het standbeeld van Jan Pieters zoon Coen.Gisteren waren daar rellen over dit beeld! Nu op onze kamer, een beetje na genieten van onze eerste vakantiedag.

 

Dag 2

De kamer was geweldig, netjes en schoon. Maar die dame, ze bleef maar kletsen. Het uitleggen hoe je centrum moet lopen duurde ook 25 minuten. Maar goed bedoeld hoor, maar ik krijg daar de kriebels van. Het ontbijt was super, maar ook weer met veel gekletst. Hoorn is zeker leuk om nog eens heen te gaan. Maar niet meer bij haar.. We propte de motor weer vol en vertrokken weer. Ik rij een stukje verkeerd keer om, en de navigatie wil naar het begin punt. Dat blijft hij willen tot Katwoude.

Het was inmiddels koffie tijd, ik zie een leuk etablissement een oude boerderij heel gezellig, we gingen zitten en zagen gelijk een kat aanlopen met een kikker in zijn bek.De kikker werd gelukkig nog gered. We bestelde koffie met appeltaart, toen die gebracht werd sprong gelijk een kip op de tafel. We mochten hem er af slaan van de boerin, ze kunnen wel wat hebben. Natuurlijk hebben wij dat niet gedaan en de kip de borden schoon laten pikken.

Verder was het vandaag de dag van afsluitingen.. Eerst de IJselmeerdijk we mochten niet over de brug in Muiden en de pont voer niet net buiten Eemnes, met slechte omleiding.Maar vandaag heeft de vaginatie zijn best gedaan, geen klachten van ons! Maar een keer uit gegaan en de track blijft keurig in beeld.De langste dag, met veel omleiding een kip en weer een prima kamer, zonder babbeltante.

 

Dag 3

Vanochtend ontbijt op bed, er is geen ruimte om niet op het bed te zitten om iets te eten. Het maakt ons niet uit, we gaan toch weer snel op-weg! Vandaag was het de Elfstedentocht ik had de route nagetekend van een website. En geloof het of niet, de Garmin heeft zich van zijn beste kant laten zien!

In Hindeloopen was de eerste stop, koffie van ma, met een stuk chocolade! Met uitzicht op de haven, slechts één vervelend Duits kind. We lopen nog even door het dorp, maar ik had meer van dat schilderwerk verwacht. Een mooi oud dorp is altijd leuk. We rijden weer door, het lijkt of dat apparaat en de route goed gaat. Op een paar omleidingen na ging het super. Het echte stuurwerk door de smalle steegjes.

En veel bekijks kennelijk zien ze hier deze rijdende Chesterfield niet heel veel. Gewoon zwaaien, hier zwaait iedereen toch terug. En een echte Fries kom je zeker tegen, ik stop om een fietser voor te laten en hij wijst op zijn haaientanden, ik moet door rijden. Gisteren hadden bij het restaurant al gereserveerd en net heerlijk gegeten. Het was weer een topdag.

 

Dag 4

Deportatie van Lemmer naar Bourtange, na het ontbijt een kamer check, alles weer bij elkaar gepakt en naar de motor. Je merkt het toch, de tassen passen er nu al beter in de motor koffers. Iedere dag twee onderbroekjes minder.. en pas één souveniertje! De vaginatie heeft het weer super gedaan, ik begin aan hem te wennen! En dat zegt wat, ik met wat autistische trekjes heeft het vaak moeite met die dingen.

De rit ging heerlijk, sommige stukken hadden gister al gereden, Friesland is mooi. Heerlijk koffie zitten leuten in de haven van Harlingen. Slechts 2 omleiding, maar met de huidige instellingen en een beetje gezond verstand komen weer terug op de route. We lunchen op een bankje in Holwerd, heerlijk in het zonnetje.

We genieten van de lucht van pas gemaaid gras, dat ruikt zo heerlijk. Helaas vervoeren ze dit in open vrachtwagens en reden we zo in een wolk gras die de uit die open bak waaide. Mond dicht houden, gelukkig waaide het meeste gras weg, het zat zelfs bij Linda in haar jas. Bij het tanken alles even uit geklopt.

Half vijf waren bij de B&B nabij Bourtange, een leuk huisje met alles er op en aan. De motor mocht voor de deur staan. We lopen naar de vestiging Bourtange om te eten, een heerlijk restaurant lekker gegeten en ruim 4 km gewandeld.

 

Dag 5

Vanochtend kregen we COVID-19 proof ontbijt. Geen buffet maar een heer kwam een goed gevulde koelbox brengen. Een heerlijk ontbijt. Het is hier goed uit houden, lekker in de natuur met veel vogeltjes. De roodborstjes kijken door het raam of je buiten komt ontbijten. Vandaag een rondje Drenthe, voor mij memorylane. Jaren daar op een camping gestaan in Rolde, er gaat dan van alles door je heen.

In het dorp koffie gedronken en bloemen gehaald voor vadertje van Lunsen. We rijden naar de uitstrooi plek op het Balloërveld. Het doet ons toch wat.. We lopen een klein rondje en gaan weer verder, richting het TT circuit. Ook daar ben ik geweest met pa, die meer verbaast was over de bezoekers. Vroeger was een deel van circuit openbare weg, maar dat is niet meer. Dus weer een stukje omrijden. 

De volgende stop was Orvelte een oud dorpje als een soort openluchtmuseum. We hebben daar geluncht en een rondje gelopen en de ouderwetse snoep winkel moet je wel bezoeken. Ze hadden stroopsoldaatjes..! En laurierdrop, dus twee blije mensen liep weer naar de motor. Langzaam gingen we weer terug richting Bourtange met de gehaalde boodschappen voor het avondeten. Er zijn veel mensen die zien dat bij hen in de buurt ben en geloof me ik wil jullie allemaal wel zien. Maar zet Hans op een motor met een mooie route.. De tijd vliegt weer voorbij..

 

Dag 6

Onze verblijfplaats in Bourtange was goed. Mooie huisjes, heel handig geplaatst waardoor je van niemand last had. Ontbijt weer uit de de koelbox, prima geregeld. De sleutel mochten we in de deur laten zitten. Dus met gierende banden gingen wij er weer van door, richting Arnhem. En weer zijn we verbaast over de gigantische villa’s in dorpen waar wij de naam niet eens kende..

Heerlijk zoeven we door het platteland, Nederland is gewoon een mooi land. En opeens rijden door Klazienaveen, wie kent het niet? Rond elven zoeken we een koffie stop, dit keer was er ook een bierbrouwerij bij. Jammer ik moest nog ff sturen. We bestellen twee koffie en een stuk appeltaart met twee vorkjes. De koffie ging goed, en was al op en Linda stond al open ging afreken en toen kwam de taart, dus maar twee koffie erbij besteld. Sommige mensen horen niet in de horeca..

We brommen weer verder en rijden Enschede binnen, ik had route hier aangepast om langs de herdenking van de vuurwerkramp te rijden. Na 20 jaar kun je dit geen ramptoerisme meer noemen. Maar de beelden van die ramp staan bij ons nog op het netvlies. Even daarbij stilstaan vinden wij belangrijk. We wilden even buiten Enschede een tafel zoeken, helaas niet te vinden. Misschien weg gehaald voor de 1,5 meter flauwekul! Gelukkig kwam Linda met het plan om dan nu naar een restaurant te gaan. Die was snel gevonden. Al die zaken doen het allemaal op een andere manier. Deze spande echt de kroon.

We kwamen aanlopen en konden op de borden lezen wat we wilden eten (geen menukaart) we proberen twee koppen asperge soep, twee broodjes kroket en twee glazen tonic te bestellen. Uiteindelijk had ze alles gevonden op het apparaat. We zeiden al doe maar rustig aan wij hebben vakantie. We moesten gelijk afrekenen en op het terras gaan zitten. Vervolgens komt de dame wel bijna opschoot zitten om alles op tafel te zetten. Dus vanavond in ons huisje broodjes gegeten. Een mooi en leuk ingericht huisje nabij Didam.

 

Dag 7

Ja week één zit er op.. en wat hebben we genoten en schitterend weer. Vanochtend heerlijk ontbeten op ons nieuwe onderkomen. Wil in de buurt van Arnhem overnachten, onthoud de naam “Barthenhorst” leuke mensen mooie kamers en smaakvol ingericht. Vandaag zijn wat dingen gaan bekijken in Arnhem over WWII eerst naar John Frostbrug, bizar wat daar allemaal heeft plaats gevonden..

Hierna zijn naar de Arnhem Oosterbeek War Cemetery gegaan, eerst naar het monument gelopen en daarna naar de graven. Dit soort dingen doen ons wat, zij liggen hier voor onze vrijheid we moeten dit niet vergeten. Het was lunchtijd in het dorp even een tosti gegeten en hop naar het Airborne museum. We waren iets te vroeg dus even buiten wachten.

Het is een mooi museum zeker de moeite waard. Vooral het deel in de kelder, net of het meemaakt. Daarna naar de Ginkelse Heide in Ede: "Vensters op het verleden" een mooi gedenkteken aan de parachutisten. We zoeken weer een weg terug, Arnhem is niet fijnste stad om te rijden als je de weg niet goed weet.. Nog even naar de Coop in Didam voor het diner de dagen vliegen om..

 

Dag 8

Vandaag een rustige dag, bij het ontbijt begon het te spetteren. Niet heel ernstig even later was het droog, even de zadels droog maken en op naar naar Arnhem. De vaginatie had een route via de A12 gemaakt, daar had geen zin in. Dus de zelfde weg als gisteren via het pontje. En wat denk spot op tijd! Dat is voor Hansie heel wat, dat lukt mijn namelijk niet altijd. Tegenwoordig moet je voor ieder dingetje online tickets regelen en daar is een tijd aan verbonden.

Om 10:30 moesten we bij de Eusebius kerk zijn. Even de handen ontsmetten en door, de kerk is praktisch leeg. Weinig pracht en praal. We gaan met een lift de toren in heel mooi gedaan. Boven worden opgewacht om naar die glazen hokjes te gaan. Een prachtig uitzicht over Arnhem en over de brug, en de brommer was goed zichtbaar. Daar kijken ook altijd veel mensen naar. En dat carillon wat prachtig, en ook nog bespeeld door jong iemand. Leuk om te zien en zoveel klokken..! 

Toen we weer beneden kwamen liepen nog even de kerk door, en als je foto’s ziet hoe de kerk eruit zag na de oorlog. Snap ik dat er geen pracht en praal meer is. Na de kerk gingen koffie drinken, we wilden ook nog even naar het Airborne museum bij de brug. Helaas, naast het bordje “elke dag open van 10:00 tot 17:00” stond GESLOTEN. We lopen weer terug naar de markt om een visje te eten. Linda had een smeerseltje nodig voor de lippen en we lopen een winkelstraat in, het was weer even zoeken..

We stappen weer op de motor, we hadden om 2 uur afgesproken met Carina en Helma. Ook daar weer te vroeg, heel leuk dat Helma ook oom Jaap en tante Tiny mee genomen had. Echt super gezellig, allemaal leuk herinneren ophalen. Ik had al zolang niet meer gezien. Zo jammer dat een knuffel nu even niet kan..

 

Dag 9

Na een heerlijk ontbijt, de aardige dame gedag gezegd en de sleutel terug geven. Echt een B&B die we gaan onthouden. We bestijgen het Tupperware ros en rijden richting Kerkrade. Maar daar doen we een dag over, we rijden ook nog vlak langs Carine en Rob, weer het zelfde pontje. Ik mijn grap al klaar, maar zij niet “ben je er weer”

Een paar dorpen verder zien we een egel op de weg lopen, had allang moeten slapen. We stoppen even om hem van de weg te halen. We hebben prima getroffen met het weer, op één georganiseerde bui na. Twee  sproei-installaties namen ook de weg mee, het viel gelukkig nog mee. 

Koffietijd, een rustige zaak die ook net open was. Het is zondag, in je vakantie heb je dat niet zo in de gaten. Maar ze hadden koffie. En voor het eerst een lijstje in moeten vullen, we zaten buiten. Na ons kwamen er nog vijf bikers aan rijden. Ze gingen broederlijk met z’n vijven aan 1 tafel zitten en ook de lijst in vullen. Het gaat echt overal anders. We rijden zelfs nog stuk over een grind pad, ik heb daar niet zoveel problemen mee, gewassen moet de motor toch wel. Na Duitsland!!

En voor je weet is het alweer etenstijd en Linda ziet abdij winkel, altijd leuk. Maar de winkel was dicht in Oelespot in Tegelen  wel een heerlijke tosti gegeten. En best veel mooie kloosters gezien. We zijn weer twee keer over de grens gegaan, je merkt er niets van. Een mooie rit door dorpen waar je het bestaan niet wist en ik geloof 4 km snelweg op de A67. Nu zijn we in kasteel Erestein en gaan om kwart voor acht uur dineren en ons ontbijt briefje in leveren voor morgen, geen buffetten meer..

 

Dag 10

Vanochtend vroeg op, ontbijt was gepland voor 8:00 uur. Het ontbijt was goed. Vandaag stond er niet veel op de planning. Ik had een route gemaakt door dit mooie landschap met een tussen stop in Gulpener. Hier had mijn oom Herman het vroeg altijd over, hij kwam er bijna ieder jaar. Dit was een korte stop, want alles was dicht. Jammer ik moest steeds weer aan de verhalen van ome Herman denken.

We reden door naar Margraten om de Amerikaanse begraafplaats te bezoeken. Zoveel kruisen en davidsterren, wat een bijzonder hoge prijs voor onze vrijheid. We worden er stil van. Mooi dat alles zo goed onderhouden wordt. We waren al vroeg en het was rustig. Toen we weg gingen werd het al drukker. We reden het rondje verder door, het was koffietijd in een dorpje een café opgezocht en gevonden. Koffie met aardbeienvlaai. Het zijn hier toch andere mensen, en dat dialect heerlijk.

We waren ook vrij vroeg weer op de kamer, nou is hier achter ook een Zoo. Linda besteld e-tickets (anders kom je nergens meer binnen) en wij hobbel naar de Gaia zoo. Heel leuk, het was alweer een tijdje geleden dat in de dierentuin waren. En je favoriete moet je even zien de ezels en de flamingo’s.. We werden de dierentuin bijna uitgegooid, het was sluitingstijd. Wij lopen weer naar buiten.

Buiten zoeken we een eetgelegenheid, mooi best dichtbij het hotel zit een bistro. Daar aangekomen was hij dicht, wij weer naar het hotel, daar konden ons ook niet helpen. Het restaurant zat vol, dus wij weer Kerkrade in. Een flinke wandeling en best een stuk omhoog, ook dat is gelukt. Heerlijk gegeten, een beetje bij gekomen dalen we weer af naar het hotel..

 

Dag 11

Vandaag niet op de motor weg, maar met bus en trein (mondkapjes dag) het is niet anders. Om 9:00 gingen we ontbijten en konden direct naar de bus lopen. In de bus ging het allemaal best goed, niet te druk iig. We rijden tot station Heerlen, we dachten dat onze trein al stond, maar we waren in de stoptrein gestapt. Niet erg wel de goede kant op. Maar wij zitten daar met mondkapjes op super braaf te zijn. Komt er een of andere landloper met super goor vet haar vlak bij ons zitten. Zonder mondkapje en de hele weg hoesten boeren en zijn neus ophalen.

Ik houd zelf ook niet van controle maar nu komen ze dus weer niet. Rond 11:30 stappen we uit in Maastricht, het blijft een mooie stad. Ergens in 1992 heb daar een lift gebouwd, de straat weet ik niet meer, wel de kroeg waar wel toen regelmatig kwamen “in den ouden vogel struis” voeger gooide je daar de pinda-doppen op de grond, net als je sigaretten as. Toen rookte we gewoon nog binnen, nu niet te bevatten. Toch fijn dat het nu niet meer mag, zelf rook ik al 23 jaar niet meer.

Maar die kroeg bestaat nog, en ze hebben heerlijke uiensoep en donker bier uit de tap. De kerk die we wilde bezoeken ging om één uur open dus eerst een hapje eten. De Sint Servaasbasiliek is erg mooi, eerst de schatkamer bekeken. Een imposant gebouw en het licht zo mooie door de glas in lood ramen. Traditiegetrouw branden we een kaarsje voor de vaders en iedereen die ons lief is.

Vanochtend kwam ik er achter dat één van mijn sandalen kapot is gegaan. Dat is jammer ik was er aan gehecht, ze zijn op zoveel plekken geweest. Sri Lanka, Venetië, Milaan, Barcelona, Cuba. Nu nieuwe uit Maastricht, klaar voor nieuwe uitdagingen. Maar het deed zeer, om ze daar weg te gooien. Op de terug weg liep over sint Servaas brug, heel apart de brug was omhoog gegaan voor schepen maar voetgangers konden door lopen.

Op weg naar het station namen we nog een ijsje, Linda rekent €12,- af, ik denk dan hoe zou oma vroeger gekeken hebben als ik 24 gulden vroeg voor ijs? Het was heerlijk ijs, we hebben er wat langer van genoten.. we lopen op het perron richting de sneltrein en wat denk je? Die zelfde vieze kerel stapt weer in de zelfde trein. Deze keer hebben wat meer afstand gehouden. Vanavond eten we weer in kasteel. Het waren heerlijke dagen in Limburg.

 

Dag 12

We vertrokken met een licht buitje, niet echt schokkend maar dat werd het wel. Er vielen grote druppels en dat verminderd toch het zicht. Rond half twaalf begon het droog te worden, te laat voor koffiepauze en je gaat ook niet als een verzopen kat ergens naar binnen. Dus even droog-rijden en opzoek naar een lunch plek. Ook die zijn dan schaars te vinden “zon weg deur dicht.” Ik dacht een restaurant gevonden te hebben, er zaten mensen binnen. Parkeren wij naar binnen, helaas de keuken was dicht. Verderop in de straat konden we wel eten. Een gezellig tent en heerlijk eten.

We dachten dat we klaar waren met regen. Maar opeens zitten we midden in een wolkbreuk ‘t is niet anders wel even moeten stoppen om mijn bril schoon te maken... Gelukkig duurde dit ook niet heel lang en waren we weer snel droog. Linda had me er al voor gewaarschuwd, het klooster is alleen te bereiken via onverhard pad.

En nu natuurlijk vol met plassen, en die probeer ik zoveel mogelijk te ontwijken. Je hebt geen idee hoe diep ze zijn. Maar we zijn aan gekomen. We konden tot 17:00 eten bestellen dus een vroeg diner, anders weer 4 kilometer lopen. Na het eten nog even een stukje lopen, even bij de paarden langs. Heerlijk, ondanks de regen een fijne dag geweest. Vandaag twee keer in België geweest, we zitten hier ook pal op de grens.

 

Dag 13

Vanochtend heerlijk wakker worden in een donkere kamer. De meeste kamers hebben lichte gordijnen in het klooster niet. Echt een onthoud adres. Mooie plek en aardige mensen. De ontbijt ruimte was een beetje rommelig qua indeling, en er was iemand zo gaan zitten dat er een halve tafel niet gebruikt kon worden. De zon scheen weer lekker op onze helmpjes. De tocht ging verder langs de Belgische grens. De eerste stop bij Damen in Breda, ik had daar op de motorbeurs (22 februari) een nieuwe motorbroek gekocht.

Ze zijn een tijdje dicht geweest door corona maar hij was klaar, nu weer 5 kilo af gaan vallen zodat hij weer beter past. Maar heerlijk aan de koffie en een beetje bij praten. We rijden Breda uit en het begint weer te spetteren, gelukkig niet ernstig. Natuurlijk was weer eens laat net tanken en zocht een pomp.. pfff gevonden op de laatst benzinedampen. De tank was weer vol de regen stopte en het was tijd om wat te gaan eten, het was inmiddels al bijna twee uur. Een lekkere tosti en kop koffie, we kunnen weer even door.

We kwamen ook nog door Woensdrecht dat was mijn legerplaats bij de luchtmacht is ook een leuke tijd geweest. In Zeeland zijn we nu in het plaatje Sluis onze laatste overnachting. Heerlijk door het plaatsje gelopen en heerlijk gegeten. Morgen komen we thuis. En is ons rondje Nederland lang de grenzen gereden. De GoldWing mag weer binnen staan... voor twee dagen! Maandag beginnen we weer met dag 1 Eifel vakantie.

 

Dag 14

Het Fletcher hotel “Dikke van Dale” was prima, leuk personeel een leuke barman. Maar het ontbijt was rommelig. Qua eten prima. Dat hadden ze in Kerkrade beter geregeld. Vandaag weer terug naar huis, langs een leuke route. We rijden vandaag weer door die Westerscheldetunnel, een lange tunnel waarbij je het gevoel krijgt dat naar het midden van de aardkloot reist.

We stoppen in Zoutelande voor een koffie pauze. Koffie met een Zeeuwse bolus, je moet het gegeten hebben. Was overigens heerlijk Ik begrijp dat het daar zo druk is, een leuk plaatsje op een ideale lokatie. Het waaide wel behoorlijk vandaag, vooral op de Oosterschelde ging stevig tekeer. Gelukkig waait zo’n GoldWing niet zomaar van de weg af. We komen steeds weer op bekend terrein via Hoek van Holland, ‘s-Gravenzande, Monster en Den Haag rijden we weer naar huis. Rond 16:00 waren we thuis. De handschoen wilde niet loslaten...

Hans en Linda.

Onze eerste rit op onze nieuwe motor, hij stamt uit 2002 maar voor ons is hij hageltje nieuw. Een leuke route gemaakt binnen door, alleen langs de sluizen in IJmuiden ging niet. Deze weg was afgeslopen in verband met werkzaamheden aan de nieuwe sluis, jammer ik had er even willen kijken hoe ver ze zijn.

Dus een klein stukje terug naar de pont, ook leuk een pont. Dat maakt dit toch weer een soort triatlon. We toeren heerlijk door het Noord-hollandse landschappen richting van Alkmaar. Daar parkeren we de brom pal voor de Grote kerk, gratis tussen snorfietsen. We gaan eerst koffie drinken, dat hoort erbij.

Vervolgens beginnen aan de klim naar de hemel, zo heet dit evenement hoor we zijn ook weer naar beneden gegaan. Maar zo leuk om te zien op zo'n kerk, je liep helemaal vlak onder het plafond en zo naar buiten het dak op. Dan zie je pas hoe groot zo'n klok op de toren is!

 

 

De vakantie wordt wel op de motor, maar korter dan gebruikelijk. Ik moet ook gaan verhuizen, voor de motor een goeie deal. We gaan naar een huis met garage, dus lekker binnen staan.

De Italië vakantie plannen verschuiven naar 2020 de nieuwe plannen liggen al een beetje klaar. Ging weer heel raar, ik was al aan het opzoeken in Duitsland en Linda kwam met het zelfde idee... Hier onder onze dag verslagen, die ik op Facebook deelde.

 

Dag 1

Ik zie jullie alweer kijken, heb je Hans weer met dag 1. We zijn nu twee weekjes op vakantie 2.0. Het eerste idee was om via Rome naar  Pompei, maar door onze verhuizing werden mijn vakantie dagen wat karig. Heel toevallig, ik was al met plan B bezig. Routes aan het maken om een aantal WO2 kampen te bezoeken. Laat Linda nou met het zelfde idee komen..

Het plaatsje Treis-Karden aan de moezel heeft ook een aantrekkingskracht voor ons. Dus dat was de reis van dag één. Vanochtend eerst langs Aalsmeer om ma en Lisa gedag te zeggen, tradities moet je in eren houden ook al woon je wat verder! In Nederland reden we over de snelweg tot de Duitse grens, vandaar binnen door. In Duitsland reden van regen bui in regen bui. Het is minder leuk maar het lukt goed. Voor vertrek alle ruiten behandeld met Pledge dus het water liep er makkelijk af.

Maar de lunch wil je toch even droog opeten. Tussen de buien door vondt ik een plek met bankjes. Ik kijk daar even rond, ook om even een plasje te maken. Blijkt deze plek ook wel van toepassing op ons vakantie doel. Het was een monument aan slachtoffers van Duitse soldaten. Een hele zuil van kruizen met Duitse helmen (geen grapjes maken boys) stond er, ook velen van hen hadden geen keus.

We reden door, het weer ging weer helemaal goed, tot vlak bij Treis-Karden. We probeerden een caravan te huren, om de tent niet in de regen op te moeten bouwen. Het ook de eerste keer dat hem op gaan zetten. Het werdt iets kleiner, een trekkers hutje. Klein maar droog. Even bij komen, omkleden en naar het restaurant waar geen bier verkocht wordt. Maar heerlijke moezel wijn. We hebben er weer heerlijk gegeten, op zijn Duits. Volle borden, en lachen om de prijzen. Het zit daar ook altijd vol. Een aanrader!

 

Dag 2.

De eerste dag was best een stuk rijden, 450 km waarvan veel binnendoor. Vandaag een rustige dag. Het weer zag er goed uit, het was droog. We wilden toch nog even weg, de aanhanger los gekoppeld en op weg naar Cochem. Wel het motorjack aan maar in de kuitbroek. Het was ook maar 16 km rijden. Naar boven lopen naar het kasteel, ik had het al eerder gedaan en voorspelde een helse tocht.

Kennelijk zat ik toen al niet lekker in mijn vel. Nu liepen we vrij gemakkelijk naar boven, boven heerlijk aan de koffie. Het bezichtigen van het kasteel staat op ons todo lijst, we hadden er qua parkeren geen tijd voor. Ja voor de motor moet je daar ook voor betalen. Ik parkeerde eerst bij een paar motoren op de stoep, maar de dienstdoende parkeerwachter vertelde mij dat dit niet mocht. €5,- voor 5 uur, niet te duur en gelijk hebben ze. Iedereen parkeert maar raak! Na een heerlijk broodje braadworst (dank Paula, Onno en Lisa) “traditie” en daarna weer terug naar ons hok.

‘S middags heerlijk aan het lezen voor een deel in de zon. Lekker op tijd gaan lopen door het dorp, om zo weer bij het heerlijke restaurant uit te komen. Eerst heerlijk genoten van een heerlijke fles witte wijn, uit die mooie glazen! En daarna lekker gegeten. Het leven is zwaar, morgen gaan we weer verderop kijken. Even de douchemunten opmaken en nu dit verhaal schrijven, Linda zorgt voor de foto’s..

 

Dag 3

Vanochtend vertrokken uit Treis-Karden, op weg richting München. We gaan München niet halen, naar een tussen stop camping. Het begin ging super,  van de mist in de bergen hebben we geen hinder gehad. We slingerden heerlijk door de bossen. We hebben veel herten gezien en heel veel roofvogels.

Er zat ook een gedeelte over de snelweg in, er daar ging het fout. Eerst een flinke file, en uiteindelijk is de weg afgesloten. Ik ga een paar vrachtwagens volgen, en dacht dat TomTom een alternatief gevonden had. Helaas, stuurde hij me weer die zelfde weg op, en die was nog steeds dicht. Ik heb intussen wel een aantal goden aangesproken.. uiteindelijk waren we het zat, gingen onze lunch eten en ik liet de route varen. 

Tommie maar direct naar de camping laten navigeren. Dus veel snelweg gereden, en die Duitsers snappen het echt, ik kon met aanhanger tussen de banen rijden in de file! We hadden super weer om te rijden, lekker met een zonnetje, maar niet te warm. Op de camping onze tent voor het opgezet, binnen een half uur stond hij. Nog even naar het dorp gelopen voor wat te eten, dat werd een supermarkt en eten op de camping! 

 

Dag 4

De dag begon goed, het was droog gebleven. Maar de tent was redelijk nat. En we moesten hem voor het eerst opvouwen, je voelt de stress. We kregen hem in de tas, maar hij leek veel groter. Het zelfde met het luchtbed. Het paste allemaal niet meer in de aanhanger. Gelukkig is het vandaag super weer, en bonden we het luchtbed op de aanhanger.

Ontbijt op de camping en lunch halen bij de supermarkt. Ik zet de route in de TomTom een korte rit, maar met een extraatje! De route liep soepeltjes mooie bochtige van dorpje naar dorpje, heel mooi. Natuurlijk ook weer twee omleiding gehad, maar nu even gestopt en de route opnieuw inladen. We kwamen in het dorp Günzburg.

Tijdens het maken van de route kwam ik er achter dat Josef Mengele hier vandaan kwam, daar was een soort gedenkplaat gemaakt door kinderen. Niet omdat ze trots op hem waren... Maar ook dit paste mooi onze WO II vakantie. Gelijk daar een koffie met kuchen genomen. We gaan het nog eens leren Duits! We zijn om half drie op de camping aangekomen, snel de tent opzetten en aan de lunch. Heerlijk in de zon een rondje over de camping gelopen.

 

Dag 5

Vroeg uit de veren, we moesten om 9:00 bij Hauptbahnhof in München zijn. We haalden dat maar net aan (door de files heen gaat goed hier). Voor een bezoek met gids aan concentratiekamp Dachau. Maar er was niets re zien, Linda belt de organisatie op en kreeg te horen dat de bus al een half uur geleden vertrokken was. Wij ons haasten om 9:00 te halen...

Niet bij de pakken neer zitten we stellen de TomTom in op het adres van het kamp en gaan zelfstandig de boel verkennen. Dat is zeker goed te doen, met een Nederlandstalige audiogids. Uiteindelijk ook beter voor ons, lekker op eigen tempo alles bekijken. Met een brok in de keel, hoe bizar wat mensen elkaar aan kunnen doen. Dit kamp is als voorbeeld gebruikt voor alle andere kampen... De rillingen lopen over je rug.

Op de terug weg even naar het bahnhof gereden, waarmee we morgen naar München gaan. Het is een stief stukje lopen maar geen probleem. Linda kreeg een e-mail van de organisatie  dat we onze boekingskosten terug gelegen. Dus een goeie deal! Vanavond heerlijk gegeten in het Resaurant pal voor de tent.

 

Dag 6

Vandaag heeft de motor een vrije dag. We zijn met de trein naar München gegaan. Ik was al vroeg wakker en ging al snel naar het toiletgebouw, gelijk douchen, medicatie genomen en de tanden gepoetst. Fris en opgepoetst kom ik bij de tent en tref ik Linda nog slapend.. Toen we beide klaar waren gingen lopen naar het “bahnhof” zo’n 2,5 km.

De trein deed er 45 minuten over(15 stops). Bij ons kwam al snel een zenuwachtig mannetje zitten met een vouwfiets. We kregen vertraging omdat de politie de trein niet door liet rijden, de man raakte in een soort van paniek. Hij stap uit de trein en ging een andere trein in. Twee tellen later kwam hij weer terug, even later rijden weer verder.

München is een mooie stad, het oude centrum iig. We hebben aantal kerken bezocht. En uiteraard voor onze vaders en ieder die ons lief is een kaarsje gebrand Ook stond er een museum in een bierbrouwerij op het lijstje maar die was dicht, jammer.

We lopen weer langzaamaan terug naar het “hauptbahnhof” Daar even moeten zoeken naar het toilet. Daar betaal je 1 euro voor! Ik ben dan instaat de hele boel onder te pissen en niet door te trekken, die euro moet verdient worden! Rond 5 uur waren we weer op de camping, lekker in de zon een stukje lezen. En straks weer aan de maaltijd.

 

Dag 7

De dagen vliegen om, vanochtend eerst wat gehannes met het opvouwen van de tent. Dat blijft een k.t klus! Met het luchtbed ging het al een stuk beter, ik trok de stop eruit toen we er nog heerlijk oplagen. De meeste lucht was er al snel uit. Op de camping nog even ontbeten bij de winkel en daarna,z zo elegant mogelijk beklommen wij het stalen ros. Er moesten een flink stuk reden worden, vooral op de snelweg.

Ik had een concentratiekamp gevonden bij het maken van de route. De KZ Flossenbürg, ik dacht dat alleen een gebouw was met een gedenksteen. Maar nee, er was weer veel te zien, hier werkte de gevangen hoofdzakelijk in de granietgroeve. Zwaar werk voor zwakke mensen. We hebben daar wel even doorheen gelopen, ze hadden alles daar. Een crematorium en zelf een tunnel om de dode mensen te laten zakken naar de oven. De bevrijders noemde het de vallei van de dood.

En voor je het weet wordt het laat. Dus gelijk naar de camping, best nog een stuk tuffen. Over de snelweg, we kwamen 19:05 aan bij de camping. We waren het wel een beetje zat en wilden niet nog even de tent opzetten, wat een pech. Deze camping had geen huisje te huur. Op naar de volgende. We hadden een adres mee gekregen maar konden geen camping vinden. Plan C een hotel op zoeken. Een Ibis hotel op 12 km, moet nog kunnen. Nog even wat voer halen bij een benzinepomp. We hebben weer veel gezien, ook dat weer even bezinken.

 

Dag 8

Na een nacht een normaal bed (Ibis blauw) en een heerlijk ontbijt, buiten. Ik had daar alweer snel een vriend gevonden. Hij of zij zat bij ons aan tafel, de plaatselijke bedelkat. Die heeft aan mij een goede, een plakje worst een stukje kaas. Voor het goede doel. Een snelle start, de tent hoeven we niet afgebreken dus wij weer op pad.

Het bezoek vandaag was KZ kamp Buchenwald, een heftig kamp en super groot. We kozen weer voor een Nederlandse elektrogids, weer een dingetje om de nek. Maar wel duidelijke uitleg. Bizar wat daar allemaal gebeurt is. Mensen moesten bijvoorbeeld naar een medisch onderzoek komen, werden opgemeten. Achter de meetlat zat een sleuf, waar een SSer zat en een nekschot gaf. Walgelijk!

In het boek wat Linda nu leest wordt dit kamp ook beschreven, over het klein kamp, het ergste deel daar. We waren er weer stil van, en zijn er weer lang gebleven. Er wordt gelijk gezegd, er is teveel om te zien in één keer, maar we weten niet of we hier nog een keer heen gaan! We gaan door naar de camping, een stukje snelweg en lekker binnendoor. Een mooie slingerweg met afdalingen van 18% dat maakt het motorrijden zo geweldig.

We kwamen aan bij de camping maar er was weinig ruimte voor de slagboom, wel ruimte er naast. Dus ik slinger om de boom heen. Gelijk parkeer ik, en de eigenaar kwam er al aanlopen. Een aardige kerel we krijgen een plek met stroom, geweldig. De tent opzetten gaat steeds beter, en voor je het weet zitten weer aan de schnitzel. Ik leg uit aan de eigenaar dat ik alleen een camping stekker heb. Hij duikt onder een tafel en pakt een haspel, die mocht ik lenen. Topper!

 

Dag 9

Een druilerige dag, we werden in de nacht al wakker van de regen. En dat deed het in de ochtend ook nog. Maar we moesten door, eerst samen een duidelijk plan van aanpak gemaakt. Dat werkt goed, het natte spul zat weer in de aanhanger.

Linda loopt naar boven met de geleende haspel, ik rijd de motor van het natte gras af en tuf ook naar boven. Eerst een bak koffie en een broodje. We reken af met de aardige campingbaas  en we vervolgen onze weg. We hebben het meer gedaan, een dag in de regen rijden.

Je geniet minder van de rit en van de omgeving, ik heb meer aandacht voor de weg nodig. Het lijkt wel of ze die putdeksels juist in de bochten leggen, daar moet je zeker mee oppassen in de regen. De boeren zijn ook overal druk mee waardoor er her en der modder op de weg ligt. Het is allemaal goed gegaan, gelukkig een korte rij dag.

13:00 waren op onze camping, het was inmiddels al een uur droog geweest. We rijden naar de receptie, helaas was deze op maandag gesloten. We gaan daar even naar de wc en eten een boterhammetje, inmiddels waren er ook 3 Denen aan komen rijden met flinke caravans. Ook zij kwamen niet verder dan wij.

Wij zijn weggegaan, een stukje terug had Linda ook een camping gezien. Daar zitten we nu in een huisje, even geen tent. Het is nog wel droog maar of dat zo blijft.. Vanmiddag liepen even naar dorp Winsen toch weer 2,5 km, weer goed voor de stappen teller. Op de terug weg vonden we een restaurant, helaas gesloten! Dus maar wat gehaald bij het frietkot op de camping..

 

Dag 10

Vanochtend ontbeten in ons huisje met verse broodjes. De zon begon zich te laten zie, en dat bepaald wat we aan trekken. Linda deed haar kuitbroek aan en ik mijn korte broek. Wel onder de motorbroek, het was toch nog z’n 10 km rijden.

Bij aankomst besloten de motorbroek maar aan te houden, het begon behoorlijk te waaien. Dus liepen wij weer als het ANWB stelletje, KZ Bergen en Belzen binnen. Het zal ons een worst zijn, maar er zijn altijd mensen die je op een bepaalde manier bekijken. In dit kamp richten zich vooral op de bevrijding.

Veel beelden van wat de bevrijders aantroffen heel veel dode mensen. Mega veel dode mensen, rond de 10.000. Ze lagen overal de films van de opruiming, eerst door de SSers. Later met een bulldozer, het waren te veel dode mensen.Dit kamp laat weinig zien over het leven in het kamp. Er staan geen gebouwen, alleen plattegronden. De gebouwen zijn door de bevrijders afgebrand om ziektes tegen te gaan.

We zijn bij het graf van Anne Frank en haar zus geweest. En langs alle massagraven, zo triest allemaal. En heel bizar, naast dit kamp ligt een militair oefenterrein. De knallen waren geen onweer, maar oefeningen! Na een kop koffie ging we weer terug, even langs de Lidl voor avondeten. Daarna de aanhangwagen even opnieuw ingedeeld, om morgen alles weer mee te krijgen.

 

Dag 11

Gisteravond hebben wij besloten om twee dagen eerder naar huis te gaan. We hebben gezien wat we gepland hebben en het weer laat het een beetje afweten.

We zouden een omweg maken om ook even door Berlijn te rijden, ik wil graag met de motor op de foto voor de Brandenburger Tor. Maar dat gebeurd ook nog wel een keer, met mooi weer. De TomTom gaf aan dat het 450 km was naar huis, dat is te doen. Maar wel over de snelweg.

Onze eerste stop voor koffie en sap voor de Gold-Wing was nog in Duitsland. De motor met aanhanger heeft altijd veel aandacht. Nu kwam er een Aziaat even een foto maken toen we wegreden en de duim ging omhoog. Ook onderweg weer veel aandacht, een man in een camper met een aanhanger met een Gold-Wing, het blijft toch apart, een motor met aanhanger. De tweede stop was voor de lunch bij een La Place, hier hadden wij al eerder geluncht toen we het oude bureau gehaald hebben..

In het kader van de WO II vakantie had ik nog een gedenk monument in gedachten. Voor mij memori lane, afslag Hoenderloo achter de camping langs waar ik z’n 18 jaar gestaan heb. We reden naar de Woeste hoeve, dat gedenkteken heeft met mijn boek te maken. Hanns Rauter heeft als vergelding op een aanslag op zijn leven 263 gevangen in Nederland laten executeren. Hier bij de Woeste hoeve 117 stuks.. bizar allemaal. Om een uur of 5 waren we thuis.

Utrecht,

Voor het bekijken van tenten zijn we naar de campingbeurs geweest, lekker op de motor. Een leuke route binnendoor gemaakt, met een pontje erin. Dat vind ik altijd leuk, de meeste routes van mij hebben dat er wel in zitten.

We hadden onze picknick mandje mee en aten weer langs de weg, je hoeft er alleen een bankje voor te zoeken. In dit geval in Haarzuilens, een hele mooie omgeving en toch al zo dichtbij Utrecht!

Na de lunch reden we weer door, eerst een stukje door de beruchte Vinex-wijk de Leidserijn en daarna naar de beurs. Uiteraard was daar een weg afgesloten en moesten via een ander parkeerterrein rijden.

We werden door een verkeerregelaar over een voetpad gestuurd, met een Goldwing is dat een uitdaging. Maar we zijn er gekomen. We liepen naar binnen en troffen nog even geen tenten, wel eerst op zoek gegaan naar de tassen stand waar Linda goede tassen heeft gezien. Dus die eerst scoren.

Tenten hebben we ook gevonden, en ook hele mooie, maar op de hele beurs was maar 5% bezet met tenten. De rest hoofdzakelijk de meest dure campers en caravans. Daarna nog even langs de camping-card gelopen. En toen weer met gierende banden naar huis gereden. Over de snelweg, tot Vinkenveen.